Wat als onze manier van kijken uit balans raakt?
Tijdens de Trefdag ‘Stilte in de storm’ van Waerbeke werd ik geraakt door de keynote van Michiel Bouman over het werk van Iain McGilchrist. Ze raakt aan een diepere vraag over hoe we vandaag kijken, aandacht geven en betekenis creëren. In een tijd van informatie-overload, versnelling en algoritmes die vooral bevestigen wat we al kennen, wordt de vraag steeds relevanter: wat gebeurt er wanneer onze manier van kijken uit balans raakt? En hoe kunnen we dat bijsturen?
Mediteren is meer dan ‘Rust zoeken’
Meditatie wordt vaak voorgesteld als een manier om rust te vinden. Of om gedachten stil te krijgen. Maar misschien is dat nu net waarom mensen afhaken.
Identiteit voorbij de Likes
“We hebben het applaus nodig om onze eigen ervaring te geloven." Deze prikkelende observatie van Khalid Benhaddou legt de vinger op de zere plek van onze huidige tijdgeest. Of het nu gaat om onze vakantie of onze professionele profilering: we zijn non-stop bezig met het smeden van een verhaal. Maar wat gebeurt er als we de camera laten zakken en het verhaal even laten stilvallen? Bestaan we ook zonder publiek?
Wat de flamingo ons leert over mentale ruimte
Flamingo’s staan vaak op 1 been. Hun manier om op een natuurlijke manier energie-efficient te zijn. Als mensen staan we vrijwel continu 'op twee benen', waardoor ons analytische brein altijd geactiveerd blijft. In deze blog lees je wat we van deze vogels kunnen leren over het creëren van mentale ruimte, en hoe je direct toegang krijgt tot meer rust in je hoofd door simpelweg een mentaal been op te trekken
ME + We = MWE
Wat we ‘ik’ noemen, lijkt vaak iets vanzelfsprekends. Alsof het duidelijk omlijnd is: mijn gedachten, mijn lichaam, mijn gevoelens, mijn verhaal. Toch voelen veel mensen vroeg of laat dat dit beeld te klein wordt. Alsof het niet volledig omvat wie we werkelijk zijn.
In zijn boek Intraconnected verkent Dan Siegel hoe onze ervaring van wat we ‘zelf’ noemen ontstaat doorheen het leven.
Humane intelligentie in de praktijk
Ik heb een sterk analytische werkachtergrond. Jarenlang was analyseren mijn tweede natuur: patronen zien, structuren ontrafelen, verbanden leggen, duiden wat onder de oppervlakte speelt. Dat denken heeft me veel gebracht. En tegelijk heb ik ook ervaren waar het zijn grens bereikt.
Wanneer situaties complex worden, gesprekken vastlopen of spanningen oplopen, blijkt méér analyseren zelden de oplossing. Integendeel.
Humane intelligentie in beweging
We leven in een tijd waarin intelligentie vaak wordt herleid tot snelheid, analyse en probleemoplossend vermogen. Technologie versterkt dat beeld: alles wat meetbaar, optimaliseerbaar en voorspelbaar is, krijgt voorrang. Toch groeit bij veel mensen het besef dat er iets ontbreekt. Niet méér kennis, niet snellere beslissingen, maar een andere vorm van intelligentie die ons helpt om mens te blijven in een complexe, veeleisende wereld. Die vorm noem ik humane intelligentie.
ruimte vinden in jezelf, voorbij tijdsdruk
Je agenda kan je het gevoel geven dat je altijd tijd tekortkomt. Maar er is een plek in jezelf die nooit haast kent. Waar niets ‘tekort’ is. Die plek voelen, helpt je die rust te vinden en van daaruit anders te werken
‘Beyond the mind’: anders kijken, anders handelen
Wanneer je vastzit in eindeloze herhalingen van gedachten, kan meditatie ruimte scheppen voorbij je denken. ‘Beyond the mind’ vind je de moed en inspiratie om met een frisse blik naar een lastige situatie te kijken.
De kracht van nietsdoen: hoe de wandelende geest vernieuwing voedt
Wanneer we nietsdoen, lijkt er aan de oppervlakte weinig te gebeuren. Maar in ons brein gaat er een creatief netwerk open dat vernieuwende ideeën aanreikt. In deze blog ontdek je waarom juist die stille momenten — zonder telefoon, zonder doel — een bron van vernieuwing zijn.