Wat we ‘ik’ noemen, lijkt vaak iets vanzelfsprekends. Alsof het duidelijk omlijnd is: mijn gedachten, mijn lichaam, mijn gevoelens, mijn verhaal. Toch voelen veel mensen vroeg of laat dat dit beeld te klein wordt. Alsof het niet volledig omvat wie we werkelijk zijn.

In zijn boek Intraconnected verkent Dan Siegel hoe onze ervaring van wat we ‘zelf’ noemen ontstaat doorheen het leven.

Ik heb een sterk analytische werkachtergrond. Jarenlang was analyseren mijn tweede natuur: patronen zien, structuren ontrafelen, verbanden leggen, duiden wat onder de oppervlakte speelt. Dat denken heeft me veel gebracht. En tegelijk heb ik ook ervaren waar het zijn grens bereikt.

Wanneer situaties complex worden, gesprekken vastlopen of spanningen oplopen, blijkt méér analyseren zelden de oplossing. Integendeel.

We leven in een tijd waarin intelligentie vaak wordt herleid tot snelheid, analyse en probleemoplossend vermogen. Technologie versterkt dat beeld: alles wat meetbaar, optimaliseerbaar en voorspelbaar is, krijgt voorrang. Toch groeit bij veel mensen het besef dat er iets ontbreekt. Niet méér kennis, niet snellere beslissingen, maar een andere vorm van intelligentie die ons helpt om mens te blijven in een complexe, veeleisende wereld. Die vorm noem ik humane intelligentie.

In Knack las ik een artikel over de twee ikken — de ervarende ik en de verhalende ik — en het raakte me omdat het zo precies blootlegt hoe snel we van beleven naar verklaren gaan. Het laat zien hoe vaak ons verhaal luider klinkt dan de ervaring zelf, en hoeveel nuance we onderweg verliezen.

Je agenda kan je het gevoel geven dat je altijd tijd tekortkomt. Maar er is een plek in jezelf die nooit haast kent. Waar niets ‘tekort’ is. Die plek voelen, helpt je die rust te vinden en van daaruit anders te werken

Wanneer je vastzit in eindeloze herhalingen van gedachten, kan meditatie ruimte scheppen voorbij je denken. ‘Beyond the mind’ vind je de moed en inspiratie om met een frisse blik naar een lastige situatie te kijken.

Wanneer we nietsdoen, lijkt er aan de oppervlakte weinig te gebeuren. Maar in ons brein gaat er een creatief netwerk open dat vernieuwende ideeën aanreikt. In deze blog ontdek je waarom juist die stille momenten — zonder telefoon, zonder doel — een bron van vernieuwing zijn.

Ons brein is gebouwd om gevaar te scannen. Maar wat als dat alarmsysteem blijft aanstaan? Ontdek hoe je je stressreacties kan kalmeren