Waarom sommige vragen beter worden wanneer ze open mogen blijven

De afgelopen tijd ben ik steeds meer gefascineerd geraakt door een eenvoudige maar bijzondere vorm van ontmoeting: de cirkel.

Niet omdat cirkels nieuw zijn. Ze bestaan al lang, en in vele vormen. Cirkel bijeenkomsten rond ondernemerschap, persoonlijke ontwikkeling, mannencirkels, vrouwencirkels,....

Sommige cirkels zijn coachend of therapeutisch. Andere zijn sterk gericht op probleemoplossing of persoonlijke groei.

Wat mij persoonlijk aanspreekt, is een andere benadering.

Voor mij ligt de kracht van een cirkelbijeenkomst niet in het vinden van antwoorden. Een aangename cirkel is voor mij een plek waar een vraag niet onmiddellijk moet worden opgelost, maar waar ze juist 'rijker' mag worden. Waar verschillende perspectieven naast elkaar mogen bestaan. Waar mensen vanuit hun eigen 'zijn' kijken naar hetzelfde thema. Vaak puzzelstukjes aandragen zonder dat dit de bedoeling moet zijn.

Niet om elkaar te overtuigen, of om tot één juiste conclusie te komen, maar om meer lagen zichtbaar te maken.

Dat klinkt misschien vreemd in een tijd waarin veel gesprekken snel richting oplossingen gaan. Wat is het probleem? Wat is de oorzaak? En hoe lossen we het op?

Maar sommige vragen laten zich niet vangen in één antwoord.

Sommige thema’s worden juist interessanter wanneer ze wat langer 'open' mogen blijven. Zodat ook andere lagen zichtbaar kunnen worden dan de antwoorden die we meestal als eerste geven.

Tijdens een cirkelgesprek hoor ik soms dingen waar ik onmiddellijk mee resoneer.
Maar evengoed dingen waar ik het niet meteen mee eens ben.

En toch merk ik vaak dat net die andere invalshoeken achteraf blijven doorwerken.

Dat ik er de volgende dag opnieuw aan denk, en er nieuwe lagen in mijn denken open komen. Dat er onverwachts nieuwe inzichten komen. Al dan niet met een emotie erbij.

Of dat ik plots iets anders zie in een situatie waar ik eerder aan voorbijging.


Daarom werk ik graag met cirkels.

Omdat er iets bijzonders kan gebeuren wanneer een vraag niet onmiddellijk wordt 'dichtgeklapt'. Wanneer verschillende perspectieven samenkomen.
En wanneer nieuwe inzichten niet worden geforceerd, maar zich geleidelijk mogen ontvouwen.

Volgende
Volgende

Wat als onze manier van kijken uit balans raakt?